سلام دوستان..........ایام فاطمیه است........میخواستیم یه مطلب از خودمون در کنیم بذاریم تو وب ولی بعد از دیدن این مطلب تو 1001 تلنگر ، کم آوردم ،  بعدش از قانون کنترل c ، کنترل v استفاده کردم و..... ببینید

باسمك العظیم الاعظم الاعز الاجل الاكرم بحق مولانا الامام الزمان یا اللَّه...
 خدایا! به دستان بسته شده‏ى امیرالمؤمنین‏علیه السلام قسمت مى‏دهیم؛ همان دستان با سخاوتى كه در حال نماز انگشترش را به سائل عطا كرد. همان دستان با سخاوتى كه در جریان سقیفه بسته‏ى صبر شد.
 خدایا! به بازوان ورم كرده‏ى حضرت زهراعلیها السلام، ام المؤمنین قسمت مى‏دهیم؛ همان دستانى كه براى همسایگان به دعا بلند مى‏شد و مى‏فرمود: "الجار ثم الدار". همان دستانى كه پینه از دستاس داشت و اشك از گونه‏هاى على مى‏گرفت. همان دستان پر مهرى كه از كفن بیرون آمد و حسنین را در آغوش گرفت.
 خدیا! به دستان كوچك بچه‏هاى امیرالمؤمنین‏علیه السلام آن هنگامى كه دور مادر نشسته بودند و دستانشان را به سمت آسمان بلند كرده، منتظر دعاى مادرشان بودند. خوشحال بودند كه الان مادر براى شفاى خود دعا مى‏كند و آن‏ها آمین مى‏گویند؛ اما با كمال ناباورى شنیدند كه مادرشان دعا مى‏كند "الهى عجل وفاتى"؛ خدایا! مرگم را برسان.
 خدایا! به دستان كوچك امام حسین‏علیه السلام، آن لحظه‏اى كه به سینه‏ى ادب مى‏گذاشت و كنار قبر مادر زیر لب زمزمه مى‏كرد: "السلام علیكِ یا أمّاه"؛ سلام مادر!... به همان دستان با كرمى كه در كربلا انگشت و انگشترش را باهم به دشمن عطا كرد. خدایا! به دستان به پشت بسته شده‏ى حضرت مسلم‏علیه السلام، به دستان قلم شده‏ى جعفر طیار.
 خدایا! به دستان قلم شده‏ى ابوالفضل‏علیه السلام ؛ همان دستانى كه امیرالمؤمنین‏علیه السلام هنگام تولد بویید و بوسید؛ همان دستانى كه امام حسین‏علیه السلام كنار شط فرات به آن‏ها بوسه زد؛ همان دستان قلم شده‏اى كه حضرت زهرا آن را در قیامت به صحنه خواهد آورد.
 خدایا! به دست‏هاى آویزان و افتاده‏ى على اكبرعلیه السلام در آغوش امام حسین‏علیه السلام. به دستان از پوست آویزان عبداللَّه بن الحسن‏علیه السلام. به دستان كوچك و از درد خسته‏ى حضرت رقیه. به دستان كوچك على اصغرعلیه السلام آن هنگامى كه جان مى‏داد و با دستان كوچكش از فرط درد به سینه‏ى بابا مى‏كوبید.
 خدایا! به دستان خسته و به قنوت نماز شب برخواسته‏ى زینب‏علیها السلام؛ همان دستانى كه عصر عاشورا از هیجان به هم كوبیده مى‏شد. درون خیمه مى‏رفت و بیرون مى‏آمد و مى‏گفت: در خیمه بیمار دارم.
 خدایا! به دستان در غل و زنجیر امام سجادعلیه السلام در سفر شام. به دستان بسته‏ى موسى بن جعفرعلیه السلام در زندان‏هاى بغداد. به دستان بسته‏ى امام صادق‏علیه السلام دنبال استر ابن ربیع. به دستان از سم سبز شده‏ى امام هفتم علیه السلام.
 خدایا! به دستان قلم شده‏ى جانبازان انقلاب و به همه‏ى دستانى كه در راه تو خدمتى كردند و صدمه‏اى دیدند.
 خدایا! به دستان مهر گستر، ولى از غیبت بسته شده‏ى امام زمان (عج).
 خدایا! به دستان عدل گستر، ولى از گناه شیعیان، شكسته شده‏ى امام زمان (عج) قسمت مى‏دهیم ؛

خدایا! لعنت كن آن دستى را كه در آن كوچه‏هاى ننگ بالا رفت و به صورت حضرت زهراعلیها السلام فرود آمد! لعنت كن آن دستى را كه هیزم كش آتش در بود! لعنت كن آن تازیانه به دست را و آن دست ظالمى كه با غلاف شمشیر همراه بود!
 خدایا! خودت فرمودى: "و تبت یدا ابى لهب"؛ بریده باد 2 دست ابى لهب؛ پس آن دستانى را هم كه دستان امیرالمؤمنین‏علیه السلام، فاتح خیبر را بستند، قطع كن!
 خدایا! بریده باد آن دست خیزران به دست! بریده باد آن دست پر طمعى كه به طمع انگشتر، انگشتان امامش را قطع كرد! بریده باد آن دست بزرگ و سنگینى كه بالا رفت و به صورت نازك‏تر از گل كودكان ابا عبداللَّه فرود آمد.
 خدایا! بریده باد آن دستانى كه براى حضرت ابالفضل‏علیه السلام امان نامه نوشت و بااین كار جگر سوخته‏اش را كباب كرد!
 خدایا! بریده باد آن دستانى كه از فرط شادى در پاى سرهاى به نیزه زده شده، به هم مى‏خوردند.
 خدایا! بریده باد آن دستانى كه به سوى اسراى اهل بیت اشاره مى‏كردند و مى‏گفتند: "خارجى!" بریده باد آن دستانى كه امام حسن‏علیه السلام را نشان مى‏داد و مى‏گفت: "یا مذل المؤمنین!".
 خدایا! بریده باد آن دستان سنگین سندى بن شاهك یهودى!
 خدایا! بریده باد همه‏ى دستانى كه به نحوى ضررى به اسلام زدند و مى‏زنند!

 خدایا! بریده باد دستى كه براى ظهور امام زمان (عج) به دعا و خدمت بلند نمى‏شود! و بریده باد همه‏ى دستانى كه از روى دشمنى باعث تاخیر ظهور امام زمان (عج)شده‏اند و مى‏شوند!